Selam ve dua ile

Muhterem Mustafa hocam,
Öncelikle her iki yazıyı dikkatlice okuyup uzun uzun yorum yazma zahmetine katlandığınız ve bunu da kısa bir süre içinde yaptığınız için çok teşekkür ediyorum. Ardından öğretici açıkmalar ve haklı gerekçelerle katkılar ve uyarılar yaptığınız için de duacınızım.

Ben bizden önce ümmetin meselelerine kafa yoran muhterem zevatı tanımaya gayret ediyorum, onların sorun tanımlamalarını ve çözüm önerilerini mütalaa ederken okuyup öğrendiklerimi okurlarımla paylaşıyorum. Belli bir birikimden sonra benzer konulardaki yazılarımı toparlayarak müstakil kitaplar halinde neşretmeyi düşünüyorum. İşte o vakit siz kıymetli hocalarımın bu gibi geri dönüşleri çok kıymetli katkılar olarak meselenin dengeli bir şekilde yerli yerine oturtulmasında mühim bir işlev görecektir.

Cevdet Said’in de, diğer düşünürlerin de içinde doğup büyüdüğü ve yaşadığı sosyal çevrelerden etkilenmesi, söylemlerini ortaya koyarken bazı kısıtları gözetmiş olma ihtimalleri hep hatırda tutulmalıdır. Kültürel mirasın ciddi bir tenkidinden daha ileri bir görüşe sahip olan Cevdet Said, “Tilke ummetun qad halet lehâ mâ kesebet we lekum mâ kesebtum; Şimdi o toplumlar geçmişte kaldı: onların kazandıkları kendilerine, sizin kazandıklarınız da size aittir; ve siz onların yaptıklarından asla sorumlu tutulmayacaksınız.” (Bakara, 2:134 ve 141) âyetlerini çoğu âlim ve mütefekkirden çok daha yalın ve cesur olarak izah eden bir düşünür olarak; muhtemel ifadelendirme ve/ya çeviri hatalarına takılmadan üstadın 60 yıldır Müslümanlara vermeye çalıştığı mesajı anlamaya odaklanmak gerekir.

Üstadın 1958’lerden beri yazarak ve konuşarak anlatmak istediği şiddet karşıtı fikirleri anlaşılsa ve dikkate alınsaydı, sömürgeci şer güçleri İslam dünyasında bunca savaş yangını çıkarıp kendi insanımızla ve kendi paramızla ama gâvurun silahıyla birbirimizi çılgınca imha etme hamakatine duçar olmazdık vesselam…

İkinci Yazı için;
“İsevî ve İbrahimî düşünce,…” Böyle bir düşünce türü mü var? Bütün resullerin tebliğ ettikleri, uyguladıkları ne varsa hepsi “İSLÂM” düşüncesidir. İsevi, Musevi, İbrahimi, semavi, vs, bu ifadelerin hiç birisi Kur’an Dili değildir.
“ …Gibb ve Toynbee, bir gün insanlık âlemini kuşatan bir birlik kurulacaksa, bunun Müslümanların ortaklığı ve desteği olmadan gerçekleşemeyeceğini, …” Bu adamlar anlamışlar; insanlık âleminin ortak bir medeniyeti olur. Müslüman’ım diyenlerden şöyle bir şey duyduk mu? Asyalı, Avrupalı, Afrikalı ve başka nerde varsa bütün insanlardan katılanlarla hep birlikte bir “Esenlik Diyarı kuracağız”… Duymadık, onlar ha bire İsevi, Musevi, vs ile ayrıştırıp duruyorlar.
“Mesela, Japonlar kaba güç kullanmaksızın bağımsızlıklarını elde ettiler. Ne var ki onların dünyaya verecek bir mesajları yok. …” İfadeye bakar mısınız? Birinci cümle şahane bir mesaj içeriyor, ikinci cümlede yazar “mesajları yok” diyor. Ne kadar çelişkili bir kafa!
“… Kur’an-ı Kerim kalplerin ancak sünnetullahı/ yasaları kavramakla ve onlara uygun davranmakla yatışabileceğini bildirmektedir…” Evet, işte bu sünnetullah uygulayarak, bir Japonya medeniyeti kuruldu… Biz de lafını ettik. Sünnetullah, bireysel ve toplumsal yapılarla ile ilgilidir, Hani Cevdet Said hocanın kitabında anlatılan.
“…Allah, kuşkusuz, bir halkın içinde bulunduğu durumu, o halkın bireyleri kendilerini değiştirmedikçe asla değiştirmez. …” (Rad 13/11).

İmparatorluk, hanedanlık ve diktatörlüklerde doğmuş, büyümüş ve zihinsel birikimini bu ortamda yapmış/beslenmiş insanların işi çok zor be hocam! Ama her zorlukla birlikte bir kolaylık da var. Müslümanlık, Allah’a teslim olmak demek ya işte bunu gerçekleştirmeye çalışmalıyız.
Gayretiniz ve cömertçe paylaşımlarınızdan ötürü çok teşekkür ediyorum. Sağlık ve selâmetle kardeşim…